Leeg voelt als fout

Waarom we blijven vullen

Een lege plek valt op.

Een lege kast.
Een lege tafel.
Een lege ruimte.

Niet omdat er iets is.

Maar omdat er iets ontbreekt.

Wat er gebeurt

Leegte wordt gelezen als fout.

Alsof er iets niet klopt.
Alsof het nog niet af is.

Het brein zoekt afronding

Wat geen invulling heeft, blijft open.

Geen functie.
Geen betekenis.
Geen richting.

Dus ontstaat er een neiging.

Vullen.

Niet omdat het nodig is

Maar omdat leegte geen houvast geeft.

Er is niets om je aan te relateren.

Geen referentie.
Geen verhaal.

Wat volgt

Er komt iets bij.

Een object.
Een taak.
Een idee.

Niet omdat het iets toevoegt.

Maar omdat het de leegte opheft.

Leegte wordt vermeden

Dus blijft er weinig leeg.

Niet omdat er veel nodig is.

Maar omdat leegte niet wordt verdragen.

Opruimen stopt hier

Want zodra iets verdwijnt
ontstaat er ruimte.

En die wordt direct weer gevuld.

Niet bewust.
Maar automatisch.

No-nonsense nalaten

Achter jezelf opruimen betekent hier:

niet alleen iets weghalen
maar leegte laten bestaan

Zonder die te corrigeren.

Wat hier zichtbaar wordt

Leeg is niet fout.

Maar zolang het zo voelt
blijft alles gevuld.